Odessa

Brak wersji przejrzanej

Ten artykuł dotyczy miasta ukraińskiego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa oraz inne miejscowości o tej nazwie.

Współrzędne: 46°28' N 30°44' E46.4666667 30.7333333 (Odessa)

Odessa


Herb Odessy	Flaga Odessy

Ukraina

Edward Josyfowycz Gurwits

Powierzchnia

163 km²

Położenie

46° 28' N
30° 44' E

Wysokość

40 m n.p.m.

Ludność (2007)
• liczba ludności
• gęstość
• aglomeracja

1 000 778
6 141 os./km²
1 191 000

Nr kierunkowy

+ 380 (0)482

Kod pocztowy

65000-480

Podział miasta

8 dzielnic

Miasta partnerskie

Gałacz (Rumunia)

Hajfa (Izrael)
Kiszyniów (Mołdowa )
Łódź (Polska)
Nikozja (Cypr)
Oulu (Finlandia)
Qingdao (Chiny)
Ratyzbona (Niemcy)
Split (Chorwacja)
Segedyn (Węgry)
Vancouver (Kanada)

Położenie na mapie Ukrainy

Odessa

Odessa (ukr. Одеса, ros. Одесса) - miasto w południowej części Ukrainy, nad Morzem Czarnym, stolica obwodu odeskiego (Одеська область).

[edytuj] Historia

Kiedyś w miejscu dzisiejszej Odessy znajdowała się grecka osada "Olbia". Od 337 roku należała do Gotów, do 390 kiedy przejęli ją Hunowie, a w 453 Kutrigurzy (potomkowie Hunów). W 520 znalazła się pod panowaniem Awarów, w 620 Bułgarów (Hordy Asparucha) do 830 roku. Tereny te zdobyli wówczas Madziarowie. Od XIV wieku na terenie Odessy istniała tatarska warownia Hadżibej (Chanat Krymski), a później (w 1529 znalazła się w otomańskim regionie Jedysan) turecka twierdza Yeni Dünya (tur. Nowy Świat), która została zajęta przez rosyjskie wojska w 1789 roku. Miasto zostało oficjalnie założone w 1794 przez Rosję na terytorium straconym przez Turcję w 1792. W XIX wieku miasto stało się głównym portem obsługującym eksport rosyjskiego zboża. Dzięki temu stało się jednym z najbogatszych i najszybciej rozwijających się miast carskiej Rosji.

W 1795 miasto miało 2250 mieszkańców, a w 1814 25 tys. Potem wzrost liczby ludności był jeszcze szybszy: w 1850 100 tys., w 1873 185 tys., w 1884 225 tys., w 1900 450 tys. Przed wybuchem I wojny światowej miasto stało się czwartym najważniejszym miastem imperium rosyjskiego, po Petersburgu, Moskwie i Warszawie. Po rewolucji w 1917 miasto straciło swoją wyjątkową rolę i nigdy nie odzyskało poprzedniej świetności. Na początku 1918 miasto było stolicą Odeskiej Republiki Radzieckiej. W latach 1941-1944 Odessa wchodziła w skład Rumunii pod nazwą Antonescu (na cześć marszałka Iona Antonescu).

[edytuj] Klimat

Odessa charakteryzuje się klimatem umiarkowanym kontynentalnym i suchym, gorącym. Ilość słonecznych dni w roku przekracza 290.

Zima krótka i łagodna z średnią temperaturą około zera stopni Celsjusza. Śnieg i temperatury poniżej -10 stopni Celsjusza występują rzadko.

Lato długie i gorące ze średnią temperaturą około 25 stopni Celsjusza. Często zdarzają się temperatury powyżej 35 stopni Celsjusza.

[edytuj] Transport i gospodarka

Odessa - największy port morski Ukrainy, transportujący ziarno, cukier, węgiel, cement, metale, drewno i produkcję przemysłu maszynowego. Baza morskiej floty. Duży węzeł kolejowy ze stacją Odessa. Podstawowe branże przemysłu - budowa okrętów, obróbka ropy naftowej, budowa maszyn, rolniczy i chemiczny przemysł. Duże uzdrowiskowe centrum, liczne plaże i sanatoria.

W Odessie znajduje się także międzynarodowy port lotniczy.

[edytuj] Sport

Odessę w Ukraińskiej Wyszczej Lidze reprezentuje klub piłkarski Czornomorec Odessa. Na stadionie Centralnym w Odessie być może będą rozgrywane mecze Mistrzostw Europy w piłce nożnej w roku 2012 organizowanych przez Polskę i Ukrainę.

[edytuj] Zabytki i atrakcje turystyczne

Filharmonia Miejska (d. giełda)
Latarnia morska
Odeskie katakumby
Pałac Woroncowów z XIX wieku
Schody Potiomkinowskie
Synagoga z XIX wieku
Teatr Opery i Baletu
Pałac Beliny-Brzozowskiego. W XIX wieku Zenon Izydor Belina-Brzozowski wybudował w Odessie okazały neogotycki pałac, który miał mu służyć za siedzibę podczas częstych pobytów w mieście, poprzez które eksportował ogromne ilości zboża ze swoich majątków na terenie dawnego województwa bracławskiego (z siedzibą w Sokołówce). Pałac miał dwa piętra i był wzorowany na angielskich zamkach, a zaprojektował go Feliks Gąsiorowski. Na elewacji zbudowano wieloboczne baszty i smukłe wieżyczki z krenlażem. W pałacu tym właściciel gościł Juliusza Słowackiego, z którym się przyjaźnił. Budynek ten był też miejscem, w którym spotykała się liczna miejscowa polonia. Po Zenonie Izydorze pałac odziedziczył Jan Belina-Brzozowski. Do 1919 roku konsulem RP w Odessie był Zenon Karol Belina-Brzozowski^[1].